γράφει η Έλενα Λεζέ

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Δεν είναι απλώς μια επέτειος μνήμης αλλά ένα γεγονός με βαθύ πολιτικό, κοινωνικό και συμβολικό αποτύπωμα που συνδέθηκε με τον αγώνα για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Ήταν η έκφραση μιας γενιάς πολιτικοποιημένης, με έντονη κοινωνική συνείδηση και ενεργή συμμετοχή στα δημόσια πράγματα.
Μιας γενιάς που αντιλήφθηκε ότι η δημοκρατία δεν είναι αυτονόητη κατάκτηση αλλά διαρκής διεκδίκηση και ευθύνη.
Οι νέοι εκείνης της περιόδου αμφισβήτησαν το αυταρχικό καθεστώς αντιστάθηκαν στη στέρηση των ελευθεριών και ανέδειξαν τη δύναμη της συλλογικής δράσης.
Το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» εξέφρασε με σαφήνεια τις κοινωνικές και πολιτικές διεκδικήσεις της εποχής. Παραμένει διαχρονικό καθώς συμπυκνώνει θεμελιώδη αιτήματα που εξακολουθούν να απασχολούν κάθε δημοκρατική κοινωνία.
Σήμερα περισσότερο απο πέντε δεκαετίες μετά η επέτειος του Πολυτεχνείου μας καλεί όχι μόνο να ανατρέξουμε στο ιστορικό παρελθόν αλλά και να αξιολογήσουμε τη σύγχρονη πραγματικότητα.
Η δημοκρατία δεν εξαντλείται στην ύπαρξη θεσμών και εκλογικών διαδικασιών.
Προϋποθέτει κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα ευκαιριών, ελευθερία έκφρασης, διαφάνεια, θεσμική αξιοπιστία και ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών.
Η απομάκρυνση σημαντικού μέρους της κοινωνίας απο την πολιτική, η κρίση εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς, οι κοινωνικές ανισότητες και η ανασφάλεια δημιουργούν την ανάγκη για έναν νέο ουσιαστικό πολιτικό διάλογο.
Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι η ιστορική παρακαταθήκη του Πολυτεχνείου ανήκει στη συλλογική ιστορική μνήμη του ελληνικού λαού και οφείλει να προσεγγίζεται με σεβασμό γνώση και ιστορική ευθύνη.
Η γενιά του Πολυτεχνείου είχε τις δικές της αντιφάσεις τις πολιτικές διαδρομές και τις διαφορετικές επιλογές της.
Αυτό δεν αναιρεί τη σημασία της εξέγερσης ούτε την ιστορική αξία της αντίστασης στη δικτατορία.
Το πραγματικό ερώτημα που ανακύπτει σήμερα είναι κατά πόσο οι νεότερες γενιές μπορούν να διατηρήσουν ζωντανό το πνεύμα της συμμετοχής, της διεκδίκησης και της κοινωνικής ευθύνης.
Η δημοκρατία χρειάζεται ενεργούς πολίτες, κριτική σκέψη και διαρκή εγρήγορση.
Το Πολυτεχνείο δεν αποτελεί μόνο μια αναφορά στο παρελθόν. Αποτελεί διαρκή υπενθύμιση ότι η ελευθερία, η δημοκρατία και η αξιοπρέπεια απαιτούν συμμετοχή, συνέπεια και ευθύνη.

