γράφει η Έλενα Λεζέ
Η εκλογή ενός ανθρώπου σε ένα αυτοδιοικητικό αξίωμα δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική επιτυχία.
Είναι πρωτίστως ανάληψη ευθύνης απέναντι στην κοινωνία που τον εμπιστεύτηκε.
Κι όμως τελευταία παρατηρούμε συμπεριφορές αιρετών που γεννούν ένα ουσιαστικό ερώτημα. Αρκεί η εκλογή για να μπορεί κάποιος να ασκεί πολιτική;
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι χώρος προσωπικής προβολής, επίδειξης εξουσίας ή ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών. Δεν είναι πεδίο αντιπαραθέσεων, εγωισμών και μικροπολιτικών υπολογισμών.
Είναι ένας θεσμός που βρίσκεται δίπλα στον πολίτη και καλείται να αντιμετωπίζει καθημερινά πραγματικά προβλήματα.
Η πολιτική παιδεία ενός αιρετού φαίνεται στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τη διαφωνία, στον σεβασμό που δείχνει στους συναδέλφους του, στη στάση του απέναντι στους εργαζομένους, στους δημότες και στους θεσμούς.
Φαίνεται όταν μπορεί να ακούσει μια διαφορετική άποψη χωρίς να την εκλαμβάνει ως προσωπική επίθεση. Όταν αναγνωρίζει ένα λάθος χωρίς να αναζητά διαρκώς δικαιολογίες. Όταν κατανοεί ότι η αντιπολίτευση δεν είναι εχθρός και ότι η κριτική δεν αποτελεί προσβολή αλλά αναπόσπαστο στοιχείο της δημοκρατικής λειτουργίας.
Η έλλειψη πολιτικής παιδείας δεν αποτυπώνεται μόνο στην άγνοια των θεσμών και των αρμοδιοτήτων. Αποτυπώνεται κυρίως στη συμπεριφορά.
Στην αδυναμία ουσιαστικού διαλόγου, στην απαξίωση της διαφορετικής άποψης, στην προσωπική αντιπαράθεση εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχει πολιτικό επιχείρημα.
Κανείς δεν εκλέγεται για να αποκτήσει ιδιοκτησιακή αντίληψη απέναντι στον δήμο ή για να θεωρεί ότι η δημόσια θέση του εξασφαλίζει το αλάθητο.
Ο αιρετός οφείλει να θυμάται κάτι πολύ απλό. Η εξουσία είναι προσωρινή, οι θεσμοί παραμένουν και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να απαιτούν σοβαρότητα, διαφάνεια και λογοδοσία.
Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε όλοι. Χρειάζεται να γνωρίζουμε πως να διαφωνούμε.
Γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν έχει ανάγκη από ανθρώπους που απλώς κατέχουν μια θέση. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που αντιλαμβάνονται το βάρος της.
Και η πολιτική παιδεία δεν αποδεικνύεται με τίτλους, αξιώματα ή δημόσιες δηλώσεις. Αποδεικνύεται καθημερινά με τη στάση, τον λόγο και τις πράξεις.
Το αξίωμα μπορεί να το κερδίσεις με την ψήφο. Τον σεβασμό, όμως, τον κερδίζεις με τη συμπεριφορά σου.
