γράφει η Έλενα Λεζέ

Υπάρχουν λέξεις που, όταν τις ακούς παγώνει για λίγο ο χρόνος. Μαστεκτομή.
Μια λέξη που κουβαλά φόβο, αγωνία, δάκρυα και μια ολόκληρη ζωή που ξαφνικά μοιάζει να αλλάζει πορεία.
Για μια γυναίκα που βρίσκεται μπροστά σε αυτή την απόφαση δεν είναι απλώς μια χειρουργική επέμβαση. Είναι ένας αποχωρισμός. Από ένα κομμάτι του σώματός της, από την εικόνα που είχε συνηθίσει να βλέπει στον καθρέφτη από την αίσθηση ότι όλα θα συνεχίσουν όπως πριν.
Και κάπου εκεί γεννιούνται ερωτήματα που πολλές φορές δεν τολμά να πει δυνατά.
Θα με κοιτάζει ο άνθρωπός μου με τον ίδιο τρόπο; Θα νιώθω ακόμη όμορφη; Θα μπορέσω να αγαπήσω ξανά το σώμα μου;
Πίσω από κάθε μαστεκτομή υπάρχει μια γυναίκα. Μια γυναίκα που μπορεί να είναι μητέρα, σύντροφος, κόρη, φίλη.
Μια γυναίκα που έχει μάθει να φροντίζει τους άλλους και τώρα καλείται να βρει τη δύναμη να φροντίσει τον εαυτό της.
Μπορεί να φοβάται. Να θυμώνει. Να κλαίει όταν μένει μόνη της. Να χαμογελά στους ανθρώπους της ενώ μέσα της παλεύει με σκέψεις που δεν ξέρει πως να εκφράσει.
Και έχει κάθε δικαίωμα να αισθάνεται έτσι.
Δεν χρειάζεται να είναι δυνατή κάθε στιγμή. Δεν χρειάζεται να αποδείξει σε κανέναν πόσο γενναία είναι.
Μερικές φορές η μεγαλύτερη γενναιότητα βρίσκεται σε ένα δάκρυ που αφήνεις να κυλήσει, σε μια αγκαλιά που ζητάς, σε μια μέρα που καταφέρνεις απλώς να συνεχίσεις.
Μέσα σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή υπάρχει κάτι που αξίζει να θυμόμαστε. Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Η φροντίδα του εαυτού μας δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Είναι εκείνο το ραντεβού που δεν αναβάλλουμε άλλο η εξέταση που φοβόμαστε αλλά αποφασίζουμε να κάνουμε, η επιμονή μας να ακούσουμε το σώμα μας και να αναζητήσουμε ιατρική συμβουλή όταν κάτι μας ανησυχεί.
Ο τακτικός προληπτικός έλεγχος, σύμφωνα με τις οδηγίες των ειδικών και τις προσωπικές μας ανάγκες, μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό μιας νόσου σε πρώιμο στάδιο. Δεν εξαλείφει τον κίνδυνο αλλά μας δίνει τη δυνατότητα να δράσουμε έγκαιρα.
Και αυτό είναι ένα μήνυμα που πρέπει να φτάσει σε κάθε γυναίκα.
Μην περιμένεις να πονέσεις για να φροντίσεις τον εαυτό σου. Μην αφήνεις τον φόβο να σε απομακρύνει από την πρόληψη. Μην θεωρείς πως επειδή δεν υπάρχει ιστορικό στην οικογένειά σου δεν χρειάζεται να ελέγχεσαι.
Η πρόληψη δεν είναι φόβος. Είναι αγάπη για τη ζωή.
Η μαστεκτομή μπορεί να αφήσει μια ουλή στο σώμα. Όμως καμία ουλή δεν μπορεί να περιγράψει ολόκληρη την ιστορία μιας γυναίκας.
Η θηλυκότητα βρίσκεται στο βλέμμα της, στον τρόπο που αγαπά, στην αγκαλιά της, στις στιγμές που προσφέρει χωρίς να περιμένει τίποτα, στη δύναμη που ανακαλύπτει ακόμη κι όταν πιστεύει πως δεν της έχει απομείνει τίποτα.
Και αν κάποια στιγμή κοιτάξει τον καθρέφτη και δεν αναγνωρίσει τη γυναίκα που βλέπει ας θυμηθεί πως εκείνη η γυναίκα είναι ακόμη εδώ.
Είναι η ίδια που γέλασε, που αγάπησε, που ονειρεύτηκε. Η ίδια που έχει ακόμη τόσα να ζήσει.
Ας της δώσουμε τον χρόνο που χρειάζεται. Ας μην τη ρωτάμε μόνο πως είναι η υγεία της αλλά και πως αισθάνεται. Ας μην της λέμε διαρκώς να είναι δυνατή αλλά ας της δείχνουμε πως δεν χρειάζεται να είναι μόνη.
Και ας θυμόμαστε πως πίσω από κάθε στατιστική υπάρχει ένας άνθρωπος, μια οικογένεια, μια ιστορία που αξίζει να συνεχιστεί.
Μην περιμένεις να σε φοβίσει η ζωή για να φροντίσεις τον εαυτό σου.
Η πρόληψη δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη.
Είναι η απόφαση να βάλεις την υγεία σου πρώτη, να κάνεις τις εξετάσεις σου, να διεκδικήσεις τον χρόνο και τη ζωή που σου αξίζουν.
Και σε κάθε γυναίκα που δίνει τη δική της μάχη, με ή χωρίς μαστεκτομή, ένα μήνυμα:
Δεν είσαι η ουλή σου. Δεν είσαι η ασθένειά σου. Είσαι μια γυναίκα που αξίζει να ζήσει, να αγαπήσει, να ονειρευτεί και να συνεχίσει.
Μίλα. Ενημερώσου. Εξετάσου. Φρόντισε εσένα.
Γιατί η ζωή σου αξίζει κάθε στιγμή.
Η πρόληψη είναι αγάπη. Η έγκαιρη διάγνωση είναι ελπίδα. Και καμία γυναίκα δεν πρέπει να αφήνει τη φροντίδα της για αύριο.
Και σε κάθε γυναίκα που δίνει τη δική της μάχη, θέλω να πω:
Σε βλέπω, σε σέβομαι, σε νιώθω και σε θαυμάζω. Δεν είσαι μόνη. Έχεις ακόμη τόση ζωή μπροστά σου.
Με αγάπη και σεβασμό σε κάθε γυναίκα.

