Το Μουσικό Σχολείο Αργολίδας συναντά τον Νίκο Καρούζο στην πόλη της ποίησής του
«Θα γυρίσουμε στην ομορφιά μια μέρα».
Και η ομορφιά επέστρεψε στο Ναύπλιο το βράδυ του Σαββάτου, 17 Οκτωβρίου 2026. Επέστρεψε μέσα από τις λέξεις, τις νότες, τις σιωπές και τις φωνές των νέων ανθρώπων, εκεί όπου η ποίηση εξακολουθεί να ανασαίνει και η μνήμη γίνεται παρόν.
Στον ιστορικό χώρο του Βουλευτικού, το Μουσικό Σχολείο Αργολίδας συμμετείχε στο τριήμερο συνέδριο μνήμης για τον Νίκο Καρούζο, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου Ναυπλιώτη ποιητή.
Με το δραματοποιημένο μουσικό αναλόγιο «Αίνιγμα… χειροποίητο», οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του σχολείου δεν επιχείρησαν απλώς να παρουσιάσουν το έργο του. Επιχείρησαν να συναντήσουν τον άνθρωπο πίσω από τις λέξεις· να αφουγκραστούν τις αγωνίες του, να αγγίξουν τις αντιφάσεις του, να αναμετρηθούν με την αλήθεια του. Να αναζητήσουν, μέσα από τον ποιητικό του λόγο, εκείνο το αθέατο νήμα που συνδέει την ανθρώπινη οδύνη με την ελευθερία, την πίστη με την αμφισβήτηση, τη μοναξιά με την ακατάπαυστη δίψα για ομορφιά.
Γιατί ο Νίκος Καρούζος δεν χωρά εύκολα σε ορισμούς. Παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα, μια ανήσυχη συνείδηση, μια φωνή που αρνήθηκε να υποταχθεί στις βεβαιότητες της εποχής της. Έζησε τις αντιφάσεις του με την ένταση εκείνων που δεν συμβιβάζονται με τις εύκολες απαντήσεις και μετέτρεψε ακόμη και την οδύνη σε πράξη πνευματικής αντίστασης.
Κι ήταν σαν, για λίγες στιγμές, να επέστρεψαν στον τόπο τους οι σκιές και οι μνήμες της ζωής του. Σαν να ξαναζωντάνεψαν οι ρίζες του, οι άνθρωποι που τον διαμόρφωσαν, οι εσωτερικές διαδρομές που τροφοδότησαν την ποίησή του. Όχι ως μορφές ενός μακρινού παρελθόντος, αλλά ως ζωντανές παρουσίες μέσα στον χρόνο, εκεί όπου η τέχνη κατορθώνει να καταργεί την απόσταση ανάμεσα στους ζωντανούς και στους απόντες.
Η δραματουργική και σκηνοθετική επιμέλεια της φιλολόγου-θεατρολόγου Καλλιόπης Καλποδήμου έδωσε μορφή σε αυτή τη συνάντηση. Ο λόγος συνομίλησε με τη μουσική, η θεατρική έκφραση με την εσωτερικότητα της ποίησης και οι φωνές των μαθητών έγιναν φορείς μιας μνήμης που δεν αρκείται στην αναπόληση, αλλά ζητά να συνεχίσει να υπάρχει, να μεταδίδεται, να εμπνέει.
Και τότε, ο ποιητής δεν ήταν πια μόνο εκείνος που γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1926 και έφυγε από τη ζωή το 1990. Ήταν εκείνος που εξακολουθεί να συνομιλεί με το παρόν, να δοκιμάζει τις αντοχές της σκέψης μας, να μας καλεί να κοιτάξουμε βαθύτερα τον άνθρωπο και τον κόσμο.
Γιατί η ποίηση δεν είναι μνημείο. Είναι ανάσα. Και η μνήμη δεν είναι επιστροφή στο χθες· είναι η ευθύνη να κρατήσουμε ζωντανό ό,τι αξίζει να μη χαθεί.
Για το Μουσικό Σχολείο Αργολίδας, αυτή η βραδιά υπήρξε κάτι περισσότερο από μια καλλιτεχνική συμμετοχή σε μια σημαντική επετειακή διοργάνωση που οργανώθηκε από το ΕΚΠΑ. Υπήρξε μια πράξη παιδείας και πολιτισμού. Μια απόδειξη ότι το σχολείο μπορεί να γίνεται τόπος συνάντησης της γνώσης με τη συγκίνηση, της μουσικής με τον λόγο, της ιστορικής μνήμης με τη δημιουργική έκφραση των νέων.
Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας προσέγγισαν έναν απαιτητικό ποιητικό κόσμο με ευαισθησία, σεβασμό και δημιουργική τόλμη. Μαζί με τους εκπαιδευτικούς τους απέδειξαν ότι η τέχνη δεν διδάσκεται μόνο μέσα από τις νότες και τις λέξεις· καλλιεργείται μέσα από την αναζήτηση, τη συνεργασία, την πειθαρχία και τη βαθιά ανάγκη να μοιραστεί κανείς κάτι αληθινό με τους άλλους,
Στο δραματοποιημένο μουσικό αναλόγιο συμμετείχαν μαθητές και μαθήτριες του Μουσικού Σχολείου Αργολίδας, με τη συμβολή των εκπαιδευτικών:
* Καλλιόπη Καλποδήμου, φιλόλογος-θεατρολόγος, δραματουργική και σκηνοθετική επιμέλεια.
* Χριστίνα Μιχαλάκη, διδασκαλία και διεύθυνση χορωδίας.
Μιχάλης Τετώρος, διδασκαλία και διεύθυνση συνόλου εγχόρδων.
* Δανάη Μπαλτάση, πιάνο.
* Σπύρος Μαρίνης: διδασκαλία κλαρινέτου.
* Μαρία Παππά, διδασκαλία κλασικής κιθάρας.
* Αλέξανδρος Φουκαράς, διδασκαλία μπουζουκιού.
Κωνσταντίνος Συρράκος, διδασκαλία τρομπέτας.
Η Διεύθυνση του Μουσικού Σχολείου Αργολίδας εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες και τα συγχαρητήριά της στους μαθητές και τις μαθήτριες, καθώς και σε όλους τους εκπαιδευτικούς που εργάστηκαν με αφοσίωση για την πραγματοποίηση αυτής της ξεχωριστής παρουσίασης. Ευχαριστεί, επίσης, τους διοργανωτές του συνεδρίου για τη δυνατότητα συμμετοχής σε μια πρωτοβουλία που τιμά έναν σπουδαίο δημιουργό και αναδεικνύει τον αδιάρρηκτο δεσμό του με τον τόπο του καθώς και τον Δήμο Ναυπλιεων για την άψογη διοργάνωση,
Το Μουσικό Σχολείο Αργολίδας συνεχίζει να υπηρετεί την τέχνη ως ουσιαστικό μέρος της παιδείας και τον πολιτισμό ως ζωντανή παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Γιατί υπάρχουν ποιητές που δεν επιστρέφουν ποτέ πραγματικά στη σιωπή. Οι λέξεις τους βρίσκουν άλλες φωνές, τα όνειρά τους άλλους ανθρώπους, η αγωνία τους νέους τρόπους να υπάρξουν.
Κι ίσως αυτό να είναι το βαθύτερο νόημα μιας τέτοιας βραδιάς: πως, όσο υπάρχουν νέοι άνθρωποι που διαβάζουν, τραγουδούν, ερμηνεύουν και συγκινούνται, η ποίηση θα εξακολουθεί να ανοίγει δρόμους προς το άγνωστο και να μας θυμίζει πως η ομορφιά δεν είναι υπόσχεση για ένα μακρινό αύριο.
Είναι κάτι που μπορούμε να δημιουργήσουμε σήμερα.
Και στο Ναύπλιο, τη δική του πόλη, ο Νίκος Καρούζος συνάντησε ξανά την ομορφιά μέσα από τις φωνές των παιδιών.
Η Διευθύντρια του Μουσικού Σχολείου Αργολίδας
Δρ. Μαρίνα Νάσαινα
