γράφει η Έλενα Λεζέ

Υπάρχουν πολιτικοί που αλλάζουν απόψεις και υπάρχουν πολιτικοί που αλλάζουν στρατόπεδα. Η πρώτη περίπτωση είναι στοιχείο της δημοκρατικής ζωής η δεύτερη γίνεται προβληματική όταν μετατρέπεται σε μόνιμη πολιτική πρακτική χωρίς πειστικές εξηγήσεις και χωρίς ανάληψη ευθύνης.
Οι πολιτικοί γυρολόγοι δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Είναι εκείνοι που μετακινούνται απο παράταξη σε παράταξη συχνά αναθεωρώντας μέσα σε ελάχιστο χρόνο όσα με βεβαιότητα υποστήριζαν προηγουμένως.
Χθες καταγγέλλουν μια πολιτική και σήμερα την υπηρετούν. Χθες χαρακτηρίζουν κάποιον αντίπαλο ακατάλληλο και αύριο εμφανίζονται στο ίδιο τραπέζι μαζί του.
Η πολιτική ασφαλώς απαιτεί συμβιβασμούς. Απαιτεί ακόμη και αλλαγή θέσεων όταν οι συνθήκες ή τα δεδομένα αλλάζουν. Όμως η αλλαγή χρειάζεται τεκμηρίωση.
Διαφορετικά η πολιτική αναθεώρηση μοιάζει με απλή προσαρμογή στις περιστάσεις.
Και τότε το ερώτημα είναι αναπόφευκτο μετακινήθηκε η πολιτική άποψη ή μετακινήθηκε η προσωπική φιλοδοξία;
Το ζήτημα δεν είναι μόνο η εικόνα ενός συγκεκριμένου πολιτικού. Είναι η επίδραση αυτής της συμπεριφοράς στη σχέση κοινωνίας και πολιτικής.
Όταν ο πολίτης βλέπει συνεχείς μεταγραφές, αντιφατικές δηλώσεις και ευκαιριακές συμμαχίες εύκολα οδηγείται στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος συνολικά.
Η ζημιά επομένως δεν περιορίζεται στην αξιοπιστία ενός προσώπου. Ακουμπά την ίδια την εμπιστοσύνη στους θεσμούς.
Και εδώ συναντάται η πολιτική περιπλάνηση με το ευρύτερο ζήτημα της διαφάνειας. Η διαφάνεια αφορά την καθαρότητα των πολιτικών επιλογών ποιος υποστηρίζει τι, για ποιον λόγο αλλάζει θέση και ποια ευθύνη αναλαμβάνει για όσα έλεγε στο παρελθόν.
Ένας πολιτικός έχει κάθε δικαίωμα να αλλάξει άποψη. Δεν έχει όμως την πολυτέλεια να απαιτεί από την κοινωνία να ξεχάσει το πολιτικό του παρελθόν.
Η συνέπεια σημαίνει ότι ακόμη και όταν αλλάζεις πορεία μπορείς να εξηγήσεις τη διαδρομή.
Αυτό είναι που ξεχωρίζει την πολιτική αναθεώρηση απο τον πολιτικό καιροσκοπισμό.
Σε μια εποχή όπου η αποχή, η αδιαφορία και η δυσπιστία απέναντι στην πολιτική αποτελούν ήδη σοβαρές προκλήσεις οι πολιτικοί οφείλουν να κατανοήσουν κάτι απλό.
Η κοινωνία δεν ζητά αλάνθαστους ανθρώπους.Ζητά ειλικρίνεια, συνέπεια και λογοδοσία.
Γιατί μπορεί ένας πολιτικός να αλλάξει κόμμα και παράταξη.
Μπορεί να αλλάξει θέση.
Μπορεί ακόμη και να αλλάξει πολιτική διαδρομή.
Αυτό που δεν μπορεί να αλλάξει κατά παραγγελία είναι η μνήμη της κοινωνίας.
Και τελικά η πιο δύσκολη πολιτική μετακίνηση δεν είναι από τη μία παράταξη στην άλλη.
Είναι η επιστροφή από την πολιτική σκοπιμότητα στην πολιτική αξιοπιστία.

